ไอ แอม แอ๊ต

หลังเหตุการณ์ รสช ผู้มีอำนาจในสมัยนั้นได้ลงนามมอบสัมปทานกิจการสัญญาณโทรคมนาคม ให้กับนักธุรกิจอดีตนายตำรวจไทย การลงนามในครั้งนั้น เป็นจุดเริ่มต้นการผูกขาดกิจการโทรศัพท์มือถือรายเดียวของประเทศ

การผูกขาด คือ การทำธุรกิจ หรือการดำเนินงานอย่างใดอย่างหนึ่งโดยไม่มีคู่แข่ง สิ่งที่ตามมาของการผูกขาด กำหนดราคาขายและค่าบริการได้ตามใจชอบ ในกรณีนี้ สัมปทานที่ได้ไปเป็นกิจการโทรคมนาคมหรือที่รู้จักกันในนาม โทรศัพท์มือถือ ในปัจจุบัน

เมื่อได้สัมปทานมาเพียงรายเดียว บริษัทจึงมีอำนาจในการกำหนดเงื่อนไขต่าง ๆ ได้เองตามใจชอบ ไม่ว่า จะเป็นราคาเครื่องโทรศัพท์ราคาสัญญาณ หรือที่เรียกกันว่า ค่าโทรศัพท์ นั่นหล่ะ ผู้ค้ารายใดต้องการนำโทรศัพท์มือถือเข้ามาจำหน่าย ต้องซื้อผ่านผู้ที่ได้รับสัมปทานเท่านั้น

หรือจะพุดให้เข้าใจง่าย ๆ คือ แม้วเป็นผู้นำโทรศัพท์มือถือจากต่างประเทศเข้ามาขายในประเทศเพียงคนเดียว ใครต้องการขาย ต้องมาซื้อต่อจากแม้ว ค่าโทรศัพท์ แม้วก็ตั้งเองตามใจ นาที่ละ 5 บาทในช่วงแรก ๆ จำกันได้มั้ย  กดโทรออกไป ปลายสายรับหรือไม่ คุยกันกี่วิก็แล้วแต่ แม้วคิดนาที่ละ 5 บาททั่วประเทศ กี่หมายเลขลองคิดดู

ซื้อโทรศัพท์มาจากต่างประเทศ ประมาณเครื่องละไม่เกิน 9,000 บาท (รวมภาษีนำเข้าแล้ว) นำมาขายพร้อมค่าจดทะเบียน (จำกันได้มั้ย) ประมาณเครื่องละ 10,000 – 80,000 บาท (จำได้เครื่องแรกที่ซื้อเป็น โมโตโรล่า ทุกวันนี้ยังเก็บไว้เป็นที่ระลึก จ่ายไป 69,000.-) จากนั้นเสียค่าโทรศัพท์อีกนาที่ละ 5 บาท โดยเฉลี่ย ณ เวลานั้นเสียค่าโทรศัพท์เดือนละ 6,000 – 7,000 บาททุกเดือน

ลองบวกลบคูณหารเอง แล้วกันว่าจำนวนเงินมหาศาลแค่ไหน แค่ราคาโทรศัพท์ก็ประมาณ 60,000 – 70,000 บาทต่อเครื่อง ค่าโทรศัพท์อีกกี่ล้านหมายเลขทั่วประเทศ คำนวณให้ไม่ถูก แต่นั้นก็ทำให้ แม้วกลายเป็นมหาเศรษฐีชั้นแนวหน้าของโลกได้ภายในไม่กี่ปี ตั้งแต่ได้รับสัมปทานมา…

หากจะพูดว่า แม้วเป็นนักการตลาดที่เก่งใช่หรือไม่ ตอบได้เลยว่าไม่ใช่ แต่แม้วเป็นนักฉวย

เครดิตคุณ Birdy เสรีไทย

ขออนุญาตนำข้อความ ของ นาย ป.4 (หลังเขา) ในหนังสือ ” ตื่นเถิด..ชาวไทย” มาเผยแพร่ ดังนี้

” ประชาธิปไตยมิใช่อยู่ที่ปลายลิ้น มิใช่อยู่ที่ลายลักษณ์อักษร อันสละสลวยสวยหรูอยู่ในตำรับตำรา แต่มันฝังอยู่ในส่วนลึกของจิตวิญญาณ ตรงขั้วจิตใจผู้เป็นมนุษย์ทุกชนชั้น ”

ชนชั้นรากหญ้า ชนชั้นกลาง ไม่ว่าจะทำมาหากินด้วยอาชีพใดก็แล้วแต่ทุก ๆ คน ทำเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว เพื่อความอยุ่รอดของชีวิตไปวัน ๆแต่ไม่เคยมีความคิดที่จะทำลาย ทำร้ายประเทศชาติ ทุกชีวิตตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากินอย่างเต็มที่ เต็มกำลังความสามารถ ผิดกับกลุ่มคนที่มีดีกรีการศึกษาสูง สวมใส่เสื้อผ้าเนื้อดีราคาแพง มียศ มีเงินมีทอง มีอาหารดี ๆ เครื่องดื่มหรูๆ ราคาขวดหละหลายพัน หลายแสนกลุ่มคนที่อุปโหลกว่าตนเป็นพวก ปัญญาชนผู้ทรงเกียรติ.. ใช้ช่องว่างของกฏหมาย ตักตวงหาผลประโยชน์ให้ตนเองและพวกพ้อง ต่างหากที่เป็นผู้ทำลาย ทำร้ายประเทศ

ปากก็พร่ำแต่คำว่ารักชาติ ศาสน์ กษัตริย์ แต่พฤติกรรมที่แสดงออกมามันกลับตรงกันข้าม แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวและพวกพ้องเท่านั้น นี่หละคือตัวตนที่แท้จริงของท่านผู้ทรงเกียรติ

เค้าลางของความชั่วร้าย เริ่มต้นหลังผุ้มีอำนาจในปี 2535 เซ็นต์มอบสัมปทานโทรศัพท์มือถือให้กับอสุรร้ายในคราบของนักธุรกิจ หน้าใสใจสะอาด โดยไม่ได้คาดคิดว่ามันจะเป็นจุดเริ่มต้น ความเลวร้ายที่จะส่งผลต่อประชาชนทั้งประเทศ ก่อให้เกิดความแตกแยกของประชาชนเป็น 2 ฝ่ายอย่างชัดเจน และเป็นจุดกำเนิดขบวนการเพื่อล้มล้างสถาบันสุงสุดของประเทศ

หากผู้มีอำนาจในยุคนั้น ทราบว่าสัมปทานที่ท่านให้ไป จะส่งผลร้ายเช่นนี้ ท่านคงมิยอมมอบโอกาสสร้างความร่ำรวย อันเป็นพื้นฐานของการสร้างเสริมขุมกำลัง เส้นสายโยงใย สร้างบันไดขึ้นสู่จุดสุงสุดของอำนาจอันเป็นพฤติกรรมโดยสันดานของคนโลภ

เมื่อมีกำลังทรัพย์เสริมบารมี จุดหมายต่อไปคือ ตำแหน่งอันทรงเกียรตืเพื่อเปิดทางเดินของตนเข้าสู่เวทีโลก นั่นคือ ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี.. พยายามไข่วคว้ามาให้ได้โดยไม่คำนึงถึงวิธีที่จะได้มา.. หว่านเงินลงไปสร้างฝันให้กับชนชั้นกรรมาชีพ ไม่ว่าจะเป็น ชาวไร่ ชาวนา แท็กซี มอร์เตอร์ไซค์รับจ้าง พ่อค้า แม่ขาย และกลุ่มคนหาเช้ากินด่ำ..

ตำแหน่งอันทรงเกียรติที่ได้มาจากกำลังทรัพย์ จำนวนมหาศาล ถึงเวลาจะเรียกคืน โดยใช้กำลังสมองที่มีแต่ คดโกง หลอกลวงสร้างโครงการสารพัดโครงการ เพียงเพื่อหวังจะนำเงินในคลังหลวงออกมาปรนเปรอความต้องการของตนและพวกพ้อง วาดฝันต่างๆ นาๆให้กับสุจริตชน พ่นคำพุดที่หวานจับใจ ถึงผลประโยชน์ที่ประชาชนจะได้รับจากโครงการต่าง ๆ แต่สิ่งที่อสูรร้ายได้ไปคือเม็ดเงินจำนวนมหาศาลภายใต้นโยบายประชานิยม…

สิ่งสุดท้ายที่อสูรร้ายต้องการคือ.. ขุมกำลังในทุกองค์กรที่มีอยู่เพื่อปกปิดสิ่งที่ส่อพิรุธ สิ่งที่ตนและพวกพ้องยักยอกถ่ายเท..มีการโยกย้ายบุคคลที่ไม่ร่วมทำสังคกรรมด้วยออกนอกพื้นที่ จัดวางขุมกำลังของตัวเองเข้าไปแทรกซึมอยู่ทุกระดับตั้งแต่ระดับปฏิบัติงาน ถึง ระดับบริหาร ทั้งในองค์กรอิสระและหน่วยงานของราชการ ไม่เว้นแม้กระทั้งหน่วยงานรักษาความมั่นคงและหน่วยงานยุติธรรม กระจายขุมกำลังตัวเองไปให้ทั่วประเทศการบริหารภายใต้ระบบเผด็จการเบ็ดเสร็จ…

กำลังทรัพย์ ตำแหน่ง กำลังคน และบารมีที่สร้างขึ้นจากเงินทองทุกอย่างพร้อมแล้ว.. ถึงเวลาที่ต้องเดินสู่จุดหมายที่ต้องการกระทำตัวเหมือนดั่ง เป็นเจ้าของประเทศ เป็นเจ้าชีวิต ความคิดของข้านั้นถูกต้อง คนอื่นที่คิดต่าง คือคนที่ต้องการล้มล้างข้า ผู้คนรอบข้างต้องเคารพข้า เหมือนดั่ง ข้าคือเทพเจ้า… แต่ว่านะ… กฎแห่งกรรม กรรมใดใครก่อ กรรมนั่นย่อมคืนสนองสิ่งใดที่มิใช่ของตน ยื้อแย่งมาโดยวิธีอันทุจริต สิ่งนั้นย่อมไม่จีรัง..

บทเริ่มต้น จบเพียงเท่านี้.. เข้าสู่รายละเอียดซึ่งพยายามรวบรวมเท่าที่ความสามารถจะทำได้.. จะพยายามพิมพ์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่เวลาจะอำนวยให้ อันเนื่องมาจากมีงานที่ต้องรับผิดชอบ..บางครั้งอาจใช้ถ้อยคำที่ไม่เหมาะสม ขอโทษไว้ ณ ที่นี้

เครดิตคุณ Birdy เสรีไทย

เคยได้ยินคำนี้ไหมครับที่คนโบราณเขาว่ากันว่า “หนึ่งล้านแรก ยากที่สุด” และล้านต่อๆมาจะง่ายขึ้นเรื่อยๆ ผมเชื่อว่าหลายๆคนทำงานมาทั้งชีวิตยังมีเงินเก็บไม่ถึงล้านเลยครับ เหตุเพราะได้เงินน้อยก็ส่วนหนึ่ง และอาจจะวางแผนการใช้ชีวิตไม่ถูกต้อง สมัยผมยังเด็กผมก็ไม่รู้หรอกครับว่าคำว่าคนรวย เศรษฐี มันเป็นยังไง แม้วันนี้จะยังไม่ได้เป็นก็ตาม แต่พอจะเดาภาพออกได้แล้วว่าคนรวย เค้าคิด เค้าทำ อย่างไรบ้าง ถึงมีเงินกันได้อย่างรวดเร็ว

สิ่งสำคัญเลยผมคิดว่า คนเราต้องรู้จักการวางแผน มีเป้าหมายที่แน่นอน และมีวินัยกับการรักษาเวลา สถานะ ให้ไปยังเป้าที่วางไว้อย่างไม่หลงทางครับ โดยเราจะมีเงินล้านได้ ก็ต้องรู้จ้กวางแผนรายรับ รายจ่าย ศึกษาสภาวะเศรษฐกิจประจำวัน และหากต้องการลงทุนกับกิจการใดๆ ก็ควรคำนวณถึงข้อผิดพลาดก่อนที่จะมองไปหาแต่ความสำเร็จของมัน

อย่างผมตอนนี้เริ่มที่คิดจะผันเงินที่หาได้เป็นอสังหาริมทรัพย์ เพื่ออีก 5 ปีข้างหน้าจะได้เริ่มต้นทำธุรกิจที่ตัวเองฝันไว้ครับ ตอนนี้ยังคงไม่ทำเพราะรู้ว่ายังด้อยประสบการณ์ ไอ้ครั้นจะเก็บเป็นเงินสด การงอกเงยก็แสนจะเชื่องช้าเหลือเกินกับดอกเบี้ยเงินฝากธนาคารไทย แต่ก็นั่นแหละครับ ยิ่งได้เยอะยิ่งได้มาง่ายยิ่งประมาท ก็ต้องระวังกันไปครับ

วิธีที่จะหาเงินล้านได้เร็วๆแบบผมเหรอครับ ต้องงดความอยาก อะไรที่เคยออกไปเที่ยวเมื่อสมัยหนุ่ม ให้เลิกให้หมด งดเหล้า งดบุหรี่ ห้ามเที่ยว ห้ามอยากได้อะไรไร้สาระโดยเด็ดขาด แล้วผมตั้งเป้าเอาไว้ว่าอีกสองปี จะแต่งงาน ต้องมีเงินเก็บ 1-2 ล้าน และมีอสังหาริมทรัพย์อย่างต่ำ 5 ล้านครับ ถ้าคำนวณแล้วตกปีละ 3 ล้านถือว่ายากใช่ไหมครับ เอา 12 เดือนหารก็ตกเดือนละ 250,000 บาทที่ต้องเก็บ…. คุณคิดว่า ผมจะทำยังไงครับ ? เอาไว้ตอนหน้าจะมาบอกครับ เทคนิคหาเงินล้านภายใน 1 ปี