ขออนุญาตนำข้อความ ของ นาย ป.4 (หลังเขา) ในหนังสือ ” ตื่นเถิด..ชาวไทย” มาเผยแพร่ ดังนี้
” ประชาธิปไตยมิใช่อยู่ที่ปลายลิ้น มิใช่อยู่ที่ลายลักษณ์อักษร อันสละสลวยสวยหรูอยู่ในตำรับตำรา แต่มันฝังอยู่ในส่วนลึกของจิตวิญญาณ ตรงขั้วจิตใจผู้เป็นมนุษย์ทุกชนชั้น ”
ชนชั้นรากหญ้า ชนชั้นกลาง ไม่ว่าจะทำมาหากินด้วยอาชีพใดก็แล้วแต่ทุก ๆ คน ทำเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว เพื่อความอยุ่รอดของชีวิตไปวัน ๆแต่ไม่เคยมีความคิดที่จะทำลาย ทำร้ายประเทศชาติ ทุกชีวิตตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากินอย่างเต็มที่ เต็มกำลังความสามารถ ผิดกับกลุ่มคนที่มีดีกรีการศึกษาสูง สวมใส่เสื้อผ้าเนื้อดีราคาแพง มียศ มีเงินมีทอง มีอาหารดี ๆ เครื่องดื่มหรูๆ ราคาขวดหละหลายพัน หลายแสนกลุ่มคนที่อุปโหลกว่าตนเป็นพวก ปัญญาชนผู้ทรงเกียรติ.. ใช้ช่องว่างของกฏหมาย ตักตวงหาผลประโยชน์ให้ตนเองและพวกพ้อง ต่างหากที่เป็นผู้ทำลาย ทำร้ายประเทศ
ปากก็พร่ำแต่คำว่ารักชาติ ศาสน์ กษัตริย์ แต่พฤติกรรมที่แสดงออกมามันกลับตรงกันข้าม แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวและพวกพ้องเท่านั้น นี่หละคือตัวตนที่แท้จริงของท่านผู้ทรงเกียรติ
เค้าลางของความชั่วร้าย เริ่มต้นหลังผุ้มีอำนาจในปี 2535 เซ็นต์มอบสัมปทานโทรศัพท์มือถือให้กับอสุรร้ายในคราบของนักธุรกิจ หน้าใสใจสะอาด โดยไม่ได้คาดคิดว่ามันจะเป็นจุดเริ่มต้น ความเลวร้ายที่จะส่งผลต่อประชาชนทั้งประเทศ ก่อให้เกิดความแตกแยกของประชาชนเป็น 2 ฝ่ายอย่างชัดเจน และเป็นจุดกำเนิดขบวนการเพื่อล้มล้างสถาบันสุงสุดของประเทศ
หากผู้มีอำนาจในยุคนั้น ทราบว่าสัมปทานที่ท่านให้ไป จะส่งผลร้ายเช่นนี้ ท่านคงมิยอมมอบโอกาสสร้างความร่ำรวย อันเป็นพื้นฐานของการสร้างเสริมขุมกำลัง เส้นสายโยงใย สร้างบันไดขึ้นสู่จุดสุงสุดของอำนาจอันเป็นพฤติกรรมโดยสันดานของคนโลภ
เมื่อมีกำลังทรัพย์เสริมบารมี จุดหมายต่อไปคือ ตำแหน่งอันทรงเกียรตืเพื่อเปิดทางเดินของตนเข้าสู่เวทีโลก นั่นคือ ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี.. พยายามไข่วคว้ามาให้ได้โดยไม่คำนึงถึงวิธีที่จะได้มา.. หว่านเงินลงไปสร้างฝันให้กับชนชั้นกรรมาชีพ ไม่ว่าจะเป็น ชาวไร่ ชาวนา แท็กซี มอร์เตอร์ไซค์รับจ้าง พ่อค้า แม่ขาย และกลุ่มคนหาเช้ากินด่ำ..
ตำแหน่งอันทรงเกียรติที่ได้มาจากกำลังทรัพย์ จำนวนมหาศาล ถึงเวลาจะเรียกคืน โดยใช้กำลังสมองที่มีแต่ คดโกง หลอกลวงสร้างโครงการสารพัดโครงการ เพียงเพื่อหวังจะนำเงินในคลังหลวงออกมาปรนเปรอความต้องการของตนและพวกพ้อง วาดฝันต่างๆ นาๆให้กับสุจริตชน พ่นคำพุดที่หวานจับใจ ถึงผลประโยชน์ที่ประชาชนจะได้รับจากโครงการต่าง ๆ แต่สิ่งที่อสูรร้ายได้ไปคือเม็ดเงินจำนวนมหาศาลภายใต้นโยบายประชานิยม…
สิ่งสุดท้ายที่อสูรร้ายต้องการคือ.. ขุมกำลังในทุกองค์กรที่มีอยู่เพื่อปกปิดสิ่งที่ส่อพิรุธ สิ่งที่ตนและพวกพ้องยักยอกถ่ายเท..มีการโยกย้ายบุคคลที่ไม่ร่วมทำสังคกรรมด้วยออกนอกพื้นที่ จัดวางขุมกำลังของตัวเองเข้าไปแทรกซึมอยู่ทุกระดับตั้งแต่ระดับปฏิบัติงาน ถึง ระดับบริหาร ทั้งในองค์กรอิสระและหน่วยงานของราชการ ไม่เว้นแม้กระทั้งหน่วยงานรักษาความมั่นคงและหน่วยงานยุติธรรม กระจายขุมกำลังตัวเองไปให้ทั่วประเทศการบริหารภายใต้ระบบเผด็จการเบ็ดเสร็จ…
กำลังทรัพย์ ตำแหน่ง กำลังคน และบารมีที่สร้างขึ้นจากเงินทองทุกอย่างพร้อมแล้ว.. ถึงเวลาที่ต้องเดินสู่จุดหมายที่ต้องการกระทำตัวเหมือนดั่ง เป็นเจ้าของประเทศ เป็นเจ้าชีวิต ความคิดของข้านั้นถูกต้อง คนอื่นที่คิดต่าง คือคนที่ต้องการล้มล้างข้า ผู้คนรอบข้างต้องเคารพข้า เหมือนดั่ง ข้าคือเทพเจ้า… แต่ว่านะ… กฎแห่งกรรม กรรมใดใครก่อ กรรมนั่นย่อมคืนสนองสิ่งใดที่มิใช่ของตน ยื้อแย่งมาโดยวิธีอันทุจริต สิ่งนั้นย่อมไม่จีรัง..
บทเริ่มต้น จบเพียงเท่านี้.. เข้าสู่รายละเอียดซึ่งพยายามรวบรวมเท่าที่ความสามารถจะทำได้.. จะพยายามพิมพ์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่เวลาจะอำนวยให้ อันเนื่องมาจากมีงานที่ต้องรับผิดชอบ..บางครั้งอาจใช้ถ้อยคำที่ไม่เหมาะสม ขอโทษไว้ ณ ที่นี้
เครดิตคุณ Birdy เสรีไทย